Trossen

Er staat een stevige noordoostenwind en het sneeuwt. Zicht vrijwel nul. Vannacht zijn we 4 nautische mijl zuidwaarts gedreven. Buiten lijkt alles hetzelfde maar onze wereld beweegt de hele tijd: onder het ijs stuwt de grote stroom. Veel kunnen we vandaag niet doen omdat het weer zo bars is.

Het schip ligt aangemeerd met 4 trossen. Elke tros is vastgemaakt aan een 2 meter lang I-ijzer dat helemaal in het ijs verankerd is. De stroming en de druk van het ijs hebben er deze middag 3 losgerukt, het ijzer is letterlijk afgescheurd. De krachten die erop staan zijn enorm.

Dun ijs

Nationale feestdag

Gisteren generale repetitie op het helicopterdek, met parade in galauniform. Terwijl de helicopter alles filmde vanuit de lucht. De reportage werd vannacht doorgestuurd naar NRK en vandaag uitgezonden.
Het schip ligt aangemeerd aan een enorme ijsplaat. Hier zullen we de komende 5 dagen blijven. De wetenschappers zijn ondertussen volop bezig met uitladen van materiaal en brengen alles in positie aan "land".

Parade

Zonnig en koud, -8°C.
Morgen is het nationale feestdag en we gaan een generale repetitie houden, allemaal in uniform, met fanfare en vlaggen en wot not. Daar maken we dan een kleine reportage van en sturen het naar NRK, de Noorse TV.

Noordpoolijs

05:25u: IJS! De eerste ijsplaten knarsen tegen de romp. Ik kan niet blijven liggen en slaraffen, kleren aan en naar het dek. Het is fris en stil buiten.

Gevraagd of ik weer in het luik in de boeg mag zitten. Er is dik ijs in aantocht en dan is het boegluik de meest spectaculaire plaats om te zitten. OK, veiligheidsriemen aan, vastgeklonken aan een buis en klaar. De bemanning heeft er lol in: de Rudi woonde daar zowat vorig jaar, en inderdaad, ik was er niet weg te slaan. Mijn beste foto´s heb ik er gemaakt.
Het geluid in de boegruimte is hels: staal tegen twee meter dik ijs. 19000 PK stuwt ons vooruit en het ijs splijt als de bliksem. Een vette zeehond ziet het vanop een afstandje met lede ogen aan.

We stoppen in een open plek. Op het achterdek beginnen de wetenschappers met CTD´s: waterstalen nemen op verschillende dieptes om temperatuur en zoutgehalte te meten.

Tegen de avond aan komen we fors ijs tegen en de boot heeft er moeite mee: vooruit, achteruit, aanloop, krak erin. Zo gaat dat een tijdje door. De schroeven malen woest en huizenhoge ijsblokken komen voorbijgedreven in een helse maalstroom.

Hollands zeilschip

Ontbijt en onmiddellijk veiligheidsoefeningen: brandalarm. Dat is hier geen plezierbootje en de drill is in militaire stijl.
Terwijl de havenarbeiders lossen varen we naar Tempelfjorden waar de schuit Noorderlicht in het ijs ligt. Dat is een oud Hollands zeilschip dat als hondeboerderie en café-restaurant dienst doet. Het fjord vriest dicht en er komen nogal wat locals voorbij met snowscooters. Elk jaar in de lente gaat de kustwacht die mannen losvaren met een ijsbreker. Veel zeehonden te zien maar die verdwijnen snel door een gat in het ijs als de boot dichterbij komt. Het is stralend weer en flink koud.





Coordinates: 78° 24\ 18 55" N - 16° 59\ 49 78" E

Longyearbyen

14u, aangekomen op Spitsbergen met vlucht vanuit Tromsø. Min 3°C en zonnig.
Direct naar het schip en inkwartieren. Het weerzien met de bemanning was hartelijk en al direct goed gelachen. Dan naar NP in Longyearbyen en kleren halen: laarzen, handschoenen, thermisch pak, muts etc. Prima spul. Beetje shoppen.

Een deel van de lading zit nog op een ander schip en dat moet allemaal nog overgeladen worden.De havenarbeiders weigeren overwerk en we moeten dus wachten tot morgen. En geld dat dat kost... Mooi, kunnen we ´s avonds naar de stad en een paar pinten pakken.

Foto: "Schildwacht", Tempelfjorden

Arkhangelsk

Arkhangelsk aan de Dvina, aan de oostkust van de Witte zee. Wodka, 2,5 € per liter.
Alle foto's van collega Arvid Sveen

Murmansk

Lada's, fantastische sushi, topservice, vriendelijke mensen, goedkoop (de roebel is gelijk aan onze oude Belgische frank!), hier en daar geweldig vuil en slecht onderhouden, koud. Heeele mooie vrouwen en opvallend weinig dikke mensen.

Lente

Volgende week gaat de MARG-redactie op reis naar Murmansk in Rusland. Ik ga mee als fotograaf.

En er zit ook weer een expeditie aan te komen: van 13 mei tot 1 juni varen we naar het Noordpoolijs en naar de Oostkust van Groenland. Weer met de ijsbreker KV Svalbard. Met dagelijkse verslagen en foto's op deze blog. Hou 't in de gaten.

Trolsk

Ferry naar Vengsøya.

Pasen

Schitterend paasweer.

Belgica III - Onder water

Heb een deel mooie onderwateropnames gekregen van Tom Leys:
De resten van de Belgica.






Alle foto's © Tom Leys

Belgica II - Harstad

Boot naar Harstad genomen en Wim en Tom ontmoet, 2 Belgische duikers.
Er zijn grootscheepse NAVO-oefeningen aan de gang in Harstad, waaraan de Nederlandse, de Britse en de Belgische marine deelnemen. De Godetia en de mijnenveger Lobelia liggen hier voor anker in de haven en geven de Belgica Genootschap logistieke steun. Wij daar dus naartoe. Jawadde, geen klein bootjes. Eerst een rondleiding op de Lobelia en daarna werden we uitgenodigd bij de commandant. We kregen direct een Hoegaarden aangeboden en daarna een lunch. Goed gelachen. Ze wilden graag weten hoe een Belg als ik hier verzeild geraakt.

Dan naar de site gereden waar de Belgica rust. IJzige wind en temperatuur rond het vriespunt. Wim en Tom in hun pak gehesen en tot aan het water geholpen. Daar stopte spijtig genoeg de trip voor mij, ik kon niet mee het water in, dat trouwens 2 graden warm, of koud was.




De laatste rustplaats van de Belgica

Belgica I

'k Kreeg van de week een berichtje van een maat uit Antwerpen, die had op Radio 1 een reportage gehoord met Eddy Wouters, een Belgische kunstenaar. Die man zijn overgrootvader was in 1897 mee op expeditie naar Antarctica geweest. Met het zeilschip Belgica, onder leiding van Adrien de Gerlache. Nu ligt het wrak van dat schip toevallig hier 300km zuidwaarts, bij Harstad op de zeebodem. En de Belgica Genootschap wil dat gaan lichten. Dat niet alleen, in Boom zijn ze een kopie van dat zeilschip aan 't bouwen!
Ik dacht dus dat die mensen misschien wel geïnteresseerd zouden zijn in een lokale Belg. Ik heb dus mijn medewerking aangeboden bij die mensen, via Radio 1, en BINGO! Ik krijg zojuist een mail van de voorzitter van de Genootschap en die vroeg of ik contact wou opnemen. Ook Eddy Wouters is heel enthousiast en wil me ontmoeten. Ze hadden mijn foto's op mijn blog gezien en vonden het prachtig. Ik had ook geschreven dat ik een deel contacten heb bij de universiteit en het Polarinstituut, en dat ik vloeiend Noors spreek. En ja hoor, het is gelukt! Weer een nieuw avontuur dat ligt te wachten!

Radio 1
Belgica Genootschap

Cube

De foto's

Sirenen

V

Mordor I

Monk

Gin Tonic

Diamant

Bluetooth

Blue Velvet

Azur I

Sold

Isdanning/Sea ice forming, 1/10 - 100cm x 150cm
Zojuist verkocht aan een echtpaar uit Oslo. Made my day.
Foto genomen vanuit helicopter en toont de eerste stadia van de vorming van zeeijs. De stromingen laten deze fragiele ijsplaten in en over mekaar schuiven. Verschillende voetbalvelden, om een idee van grootte te geven.

Vernissage

Een paar foto's van de vernissage

Interview

Met Noordnoors magazine:
Aan welke expedities heb je deelgenomen?
Ik nam deel aan de iAOOS-expeditie in april 2007. De reis ging van het noorden van Spitsbergen naar de Framstrait, ten oosten van Groenland. In oktober 2007 nam ik deel aan de BIAC-expeditie in regie van UNIS, de universiteit van Spitsbergen. Deze reis ging naar de oostkust van Spitsbergen.
http://www.iaoos.no/
http://www.uib.no/people/ngfso/BIAC/
 
Welke ervaringen deed je op als kunstenaar tijdens de expedities?
Ik zag zeer speciale landschappen, die zich snel konden veranderen. Lange, liggende horizonten (scapes) hebben me altijd al gefascineerd en daar was er in het poolijs geen gebrek aan. De omgeving is vijandig aan de mens, en tegelijk zo mooi, uitnodigend, meditatief en hypnotiserend.
 
Met welke technieken werkte je onderweg? Foto, video, tekening...?
Ik werkte hoofdzakelijk met fotografie, zowel digitaal als analoog. Daarnaast had ik ook een DV-camera waar ik ongeveer 10 uur film mee gemaakt heb.
 
Heb je enkele gedachten rond het geografische, arktis?
Extreme koude. Min 45ºC. De afwezigheid van civilisatie. IJswoestijn. Meditatieve stilte. Vergankelijkheid: de ijsplaat waar we voor anker lagen bestaat niet meer, die is opgelost in de grote stroom.

Hoe druk je dit alles uit in je kunst?
Geen mensen aanwezig in mijn uitverkoren foto's. De eenzaamheid, mist, wijde horizonten, het schilderachtige in de wolken. De vijandige schoonheid.
 
Kan je kort de werken beschrijven die je in Tromsø gaat tonen? En welk is de titel?
Ik toon o.a. een kortfilm - Ice Breaker, die "in loop" draait - waar ik de camera op het helicopterdek leg en laat lopen. In kikvorsperspectief zie je de witte landingslijn en het hekken rond het dek. Het is een mooie, heldere avond met open hemel en een paar wolken. Vaagweg hoor je de motoren. Alleen de wolken en de horizon gaan op en neer, omdat het schip beweegt. Verder gebeurt er niets. Met wat geduld merk je hoe meditatief dit is.
Verder toon ik een dertiental landschappen op 70x100 cm en 100x150 cm. De werktitel is "Sirenen".
Geen loeiende maar vrouwelijke. LOL!

Video

Helicopterdek op YouTube.
Deze film wordt ook op de tentoonstelling getoond.
It is not MTV.

Tentoonstelling

Morgen om 19 u gaat in het museum voor moderne kunst een tentoonstelling open met o.a mijn foto's van de expedities. We hebben gans de week gewerkt met het ophangen en belichten van de tentoonstelling. Ik krijg veel positieve reacties. Hou de blog in de gaten voor een kleine reportage van de vernissage...